Werknemersrechten zijn mensenrechten
Werknemersrechten zijn mensenrechten. En zolang we dat niet voluit durven zeggen en doordenken, missen we een van de krachtigste hefbomen voor een rechtvaardige transitie, zowel…
Werknemersrechten zijn mensenrechten. En zolang we dat niet voluit durven zeggen en doordenken, missen we een van de krachtigste hefbomen voor een rechtvaardige transitie, zowel…
Beeld: Rawpixel on Freepik
Wat als we welvaart niet langer meten met enkel het bbp, maar in “gezond leven binnen de grenzen van de planeet”?
De Vlaamse donut vertaalt de donuteconomie van Kate Raworth voor het eerst expliciet naar Vlaanderen. In één beeld zie je hoe ver Vlaanderen verwijderd is van van een samenleving die tegelijk sociaal rechtvaardig én ecologisch duurzaam is.
De binnenste ring toont de sociale basis: iedereen heeft recht op een waardig leven, met toegang tot onder meer wonen, gezondheid, inkomen en participatie. De buitenste ring is het ecologische plafond: de grenzen van het klimaat, biodiversiteit, water en lucht die we niet mogen overschrijden.
De Vlaamse donut laat zien waar Vlaanderen vandaag onder die sociale ondergrens zakt, en waar we de ecologische limieten overschrijden. Ze is een kompas voor beleid, middenveld en burgers die welvaart breder willen meten dan in economische groei alleen.
De Vlaamse donut tekent een beeld dat tegelijk hoopgevend en ontnuchterend is.
Ecologisch zit Vlaanderen ver boven de buitengrens: we overschrijden alle naar Vlaanderen vertaalde planetaire grenzen. De uitstoot daalt (veel) te traag, het verlies aan biodiversiteit zet zich steeds verder door en de druk op ruimte en land blijft structureel te hoog.
Sociaal scoort Vlaanderen gemengd. We doen het goed op bijvoorbeeld gezondheidszorg en onderwijs, en op sommige indicatoren is vooruitgang merkbaar. Maar voor water- en energiearmoede, huisvesting, discriminatie, digitale vaardigheden en de loonkloof blijven de tekorten hardnekkig. Niet iedereen haalt vandaag de sociale minima die nodig zijn voor een waardig leven. De Vlaamse donut maakt duidelijk dat we nog niet in de veilige en rechtvaardige ruimte zitten. Vlaanderen overbelast het ecosysteem ernstig, zonder voor alle inwoners een stevige sociale basis te garanderen. Tegelijk tonen de sociale indicatoren dat vooruitgang wel degelijk mogelijk is wanneer bewuste keuzes worden gemaakt.
De donut roept beleidsmakers op om welvaart anders te definiëren en de economie regeneratief en distributief te organiseren. Alleen zo geraken we op termijn binnen de donut.
Met financiële steun van:


Nathalie Reynaert (BBTK) en Khalid Labriq (ABVV Metaal) werken voor Barco in Kortrijk en namen deel aan het project “Mijn bedrijf toekomstproof”. Het doel van…
We spreken met Hans, Stijn en Claudio op de terugweg van een werkbezoek in Luxemburg. Ze namen de afgelopen twee jaar deel aan het project…
De ondernemingsraad (OR) van verzinkingsbedrijf Coatinc Groningen neemt deel aan “Mijn bedrijf toekomstproof”. Dit Vlaams-Nederlands project ondersteunt vakbondsleden die zelf kritisch aan de slag willen…
Denny Defever en zijn collega Mathias Pieters werken voor Pemco International uit Brugge*, zij namen deel aan het project “Mijn Bedrijf Toekomstproof”. Het doel van…
In het kader van het Europese project “Mijn Bedrijf Toekomstproof” gingen we in gesprek met vakbondsafgevaardigden van BASF Antwerpen, Jan Vlegels en Sofie Caluwé. Dit…
In het kader van het project “Mijn bedrijf toekomstproof” organiseerden we op donderdag 26 september een workshop over de financiering van de industriële transitie. Yelter…
Wat kunnen vakbondsleden concreet doen om de inspraak bij de klimaatplannen te verhogen? Om dat uit te zoeken, heeft Reset.Vlaanderen samen met enkele andere partners het project ‘Mijn bedrijf toekomstproof’ opgezet
De voorbije decennia is de consensus gegroeid dat de klimaattransitie ook een ‘rechtvaardige transitie’ moet zijn. De vrees leeft dat veel burgers (en dus kiezers) anders zullen afhaken of, erger, zich zullen verzetten tegen een ambitieus klimaatbeleid en zo de broodnodige, urgente transitie zullen afzwakken en vertragen. Meestal gaat het in het maatschappelijke en politieke debat over een ‘rechtvaardige transitie’ dan ook vooral over de situatie van kwetsbare gezinnen, en hoe het klimaatbeleid ook voor hen voordelig kan zijn
welke nieuwe impulsen zoeken we in de chemische industrie? Blijven we nostalgisch kijken naar goedkope, vervuilende energie of maken we een volledige transitie door de werknemers centraal te stellen in de oplossingen?
De zorgsector kampt met vele uitdagingen: stijgende kosten, een tekort aan verpleegkundigen, meer burn-outs op de werkvloer en een verouderde, ineffectieve infrastructuur zijn slechts enkele…